Sunday, May 1, 2016

കേരളത്തിലെ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസo

ഇന്നത്തെ ചിന്താ വിഷയം കേരളത്തിലെ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തെ കുറിച്ചാണ്. ആദ്യമായി പറയാനുള്ളത് കേരളത്തിലെ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം ഉന്നതമല്ല എന്ന പരസ്യമായ രഹസ്യമാണ്. ഇതിനെ കുറിച്ച് ആലോചിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ വരുന്നത് ആ പരസ്യ വാചകമാണ് . " ചിലയിടത്തു പുക, ചിലയിടത്തു ചാരം ...ഈ നാടിന് ഇതെന്തു പറ്റി! .. വലിയ വില കൊടുക്കേണ്ടി വരും!!!". 

ഇടക്കിടക്കൊക്കെ എന്നെ പല കോളജുകളിലും സെമിനാറിന് വിളിക്കും. ഞാൻ പൂർണ സമയ വിദേശ വാസി ആയിരുന്നപ്പോൾ അവർ അതിനെ അന്താരാഷ്ട്ര സെമിനാർ എന്നൊക്കെ വിളിക്കും. എന്ത് അന്താരാഷ്ട്രമെന്നു ചോദിച്ചാൽ സാർ പങ്കെടുക്കുന്നുണ്ടല്ലോ എന്ന് ഒരു ചിരി പാസ്സാക്കും. എന്റെ പേരിനും ഉദ്യോഗപെരിനുംനൊപ്പം ബാങ്കോക് എന്നോ ന്യൂയോർക് ഓസ്ലോഎന്നോ ഒക്കെ ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര ടച്ചിന് എഴുതി ചേർക്കും. പലയിടത്തും കൊട്ടും കുരവയുമായി വരവേൽക്കും. ഈ സെമിനാർ സർക്കസ്സുകൾ കോളേജ് അക്കറെഡിഷൻ എന്ന കടമ്പയുടെ ഭാഗമാണ് പലപ്പോഴും. കൂട്ടുകാരും ഇപ്പോൾ കോളജിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നവരുമായാ സാറന്മാർ വിളിച്ചാൽ എങ്ങനെ പോകാതിരിക്കും? അവിടെ ഞാൻ കണ്ട കാര്യങ്ങൾ. ഒന്നാമതായി പഠിക്കുന്ന മിക്ക കുട്ടികൾക്കോ പഠിപ്പിക്കുന്ന മിക്ക സാറുമാർക്കോ സെമിനാറിന്റെ അക്കാഡമിക് കാര്യങ്ങളിൽ താൽപ്പര്യം വളരെ കുറവ്. ഒരു തയ്യാറെടുപ്പുമില്ലാതെ കുറെ പ്രസംഗക്കാരെ അവരുടെ ഗ്ലാമർ ( എന്ന് വച്ചാൽ ടി.വി പത്രം മുതലായവയിൽ സ്ഥിരം കാണണം) അനുസരിച്ചു വിളിച്ചു തട്ടികൂട്ടുന്ന ഒരു ഉപരിപ്ലവ പരിപാടി.ഒരിക്കൽ എന്നെ ക്ഷണിച്ച ഒരു കോളജ് സാർ ഉത്ഘാടനം(അവിടെ ലോക്കൽ പേജിൽ ഒരു പടം വരാൻ സാധ്യതയുണ്ട്) കഴിഞ്ഞയുടനെ എന്റെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു പുള്ളിക്കാരൻ ഒരു കല്യാണ ഉറപ്പിന് പോകണമെന്ന്. എന്നെ നിർബന്ധിച്ചു വിളിച്ച കക്ഷി തന്നെ മുങ്ങി.പുള്ളി ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവായതിനാൽ നാട്ടിലെ സകലമാന കല്യാണവും അക്കാഡമിക് സെമിനാറിനെക്കാൾ വലിയതാണ്. അത്രക്കുണ്ട് സെമിനാറിനോടുള്ള പ്രതിബദ്ധത. സെമിനാറിൽ ഞാൻ സീരിയസ് ആയി വിഷയത്തെ അധികാരിച്ചു പ്രബന്ധം അവതരിപ്പിച്ചാൽ പണി പാളും. മിക്ക കുട്ടികളുംസുഖമായി ഉറങ്ങും. കാരണം അവർക്കു അക്കാഡമിക് വിഷയങ്ങൾ ഒക്കെ ഗ്രീക്കോ ലാറ്റിനോ പോലെയാണ്. അവർ ഗൈഡ് പുസ്തത്തിൽ കിട്ടുന്ന ചോദ്യ ഉത്തരങ്ങൾ കാണാതെ പഠിച്ചു ഉത്തരം കടലാസ്സിൽ പകർത്തി എഴുതി പരീക്ഷ പാസാകാൻ പഠിക്കുന്നവരാണ്. അത് അവരുടെ കുറ്റമല്ല. 

നമ്മുടെ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ താഴോട്ടുള്ള പോക്ക് തുടങ്ങുത് എങ്ങനെയെങ്കില് കുറെ മാർക്ക് മേടിച്ചു പരീക്ഷ എന്ന കടമ്പ കടക്കണമെന്നുള്ള മനഃസ്ഥിതിയിൽ നിന്നാണ്. ഇതിനു ചൂട്ടു പിടിച്ചു കൊടുക്കുന്നവരാണ് നമ്മുടെ കോളജ് അധ്യാപരിൽ മിക്കവരും കുട്ടികളുടെ മാതാ പിതാക്കളിൽ പലരും. ആയതിനാൽ അക്കാഡമിക് സെമിനാറുകളിൽ അക്കാദമിക്കല്ലാത്ത എല്ലാമുണ്ട്. മുടിയിൽ മുല്ലപ്പൂ ചൂടി സെറ്റുടുത് മങ്കമാർ. കൊട്ടും കുരവയും പിന്നെ ഇഷ്ട്ടം പോലെ ഫോട്ടോയും. മുഖ്യ പ്രസംഗത്തിൽ അക്കാഡമിക് കാര്യങ്ങൾ മേമ്പൊടിക്കു മാത്രം ചേർത്ത് ഒരു കഥാ പ്രസംഗവും അൽപ്പം തമാശയും ഒക്കെ കലർത്തി ഒരു കലാ പരിപാടി ആക്കിയാൽ പിള്ളേര് ഹാപ്പി സാറന്മാർക്കും സന്തോഷം. ഒരു സെമിനാറിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഘടകം നല്ല ഒന്നാന്തരം ഓര്ഡര് ചെയ്ത സദ്യയായിർക്കും. സദ്യ ഉണ്ണാൻ കല്യാണത്തിന് പോയാൽ പ്പോരായോ; എന്തിനാ സെമിനാർ. സെമിനാർ കലാ പരിപാടി കണ്ടു മടുത്തതിനാൽ ഞാൻ ആ പരിപാടി നിർത്തി. ആർക്കും താല്പര്യമില്ലാത്ത കണ്ണിൽ പൊടിയിടാൻ തട്ടികൂട്ടുന്ന സെമിനാറുകൽ എന്താണ് പറയുന്നത്. കാര്യം നിസ്സാരം അല്ല. പ്രശനം ഗുരുതരമാണ്. 

നമ്മുടെ കോളജ് വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ നില വല്ലാത്ത പരിങ്ങലിൽ ആണ്. അങ്ങനെ കോളേജിൽ പഠിച്ചു വരുംന്നവരാണ് നമ്മുടെ സർവ്വകലാശാലയിൽ എത്തിപ്പെടുന്നത്. അവിടേയും വളരെ ചുരുക്കും പേരാണ് എന്തെങ്കിലും ഗഹനമായി പഠിക്കുന്നത് പഠിപ്പിക്കുന്നത്. അവിടെയും അക്കാഡമിക് വിദക്തർ അല്ല മറിച്ചു രാഷ്ട്രരെയാക്കാരും അവരുടെ ശിങ്കിടി സിന്ഡിക്കേറ്റും പിന്നെ ജാതി മത രാഷ്ട്രര്യ ആൾ ബലം കൊണ്ട് വൈസ് ചാൻസലർ ആയി കാറിൽ കയറി വിലസുന്ന വിദ്വാന്മാരും ആണ് ഉന്നത വിദ്യ ആഭാസം നടത്തുന്നത്.. കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് അതാതു കാലത്തു ഭരിക്കുന്ന പാർട്ടികളുടെ ആശ്രിത വത്സന്മാരായ ഒരു ഉപജാപക സംഘം ആകുമ്പോൾ എന്ത് അക്കാഡമിക്സ് ! എന്ത് ഗവേഷണം.!! ഇതിന്റെ പരിണിത ഫലം എന്താണ്. 12ആം തരം കഴിഞ്ഞാൽ ഇവിടുത്തെ കോളജ് അധ്യാപകർ അടക്കം അവരുടെ കുട്ടികളെ വെളിയിൽ ഡല്ഹിയിലോ ചെന്നയിലോ ബാംഗ്ലൂരിലോ പൂനയിലോ ഹൈദ്രാബാദിലോ വിട്ടു പഠിപ്പിക്കും. പിന്നെ അവർ കേരളത്തിലോട്ടു തിരിച്ചു വരാനുള്ള സാധ്യത വിരളം. എന്റെകാര്യവും വ്യത്യസ്തമല്ല. ഞാൻ ഉപരിപഠനത്തിനു പൂന സർവ കലാശാലയിൽ പഠിക്കാൻ പോയില്ലയിരുന്നു എങ്കിൽ എന്റെ ഭാവി മറ്റൊന്ന് ആകുമായിരുന്നു. എന്റെ മകൻ മാത്രമല്ല ഇപ്പോൾ TISSൽ പഠിക്കുന്നത്. എന്റെ ഒട്ടുമിക്ക സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കുട്ടികൾ കേരളത്തിന് വെളിയിലാണ് പഠിക്കുന്നത്. 

എന്ത് കൊണ്ടാണ് കോളജ് സർവ്വകലാശാല അദ്ധ്യാപകർ പോലും അവരുടെ കുട്ടികളെ നാട്ടിൽ നിന്നും വേഗം വണ്ടി കയറ്റി അയക്കുന്നത്. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ മിടുക്കരായ ഒരു വിഭാഗം കുട്ടികൾ നാടും വീടും പിന്നെ രാജ്യവും വിടുമ്പോൾ കേരളത്തിന് സംഭവിക്കുന്ന ബുദ്ധി മോശം( cumilative brain drain) വളരെ വലുതാണ്. അത് നമ്മുടെ സമൂഹത്തയും സാമ്പത്തിക രംഗത്തെയും നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തെയും സംസാകാരത്തെയും അക്കാദമിക രംഗത്തെയും കൂടുതൽ പരിതാപകരമാക്കും. പിന്നെ ഇവിടുണ്ടാകുന്നത് വയസ്സായി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹവും തട്ടി കൂട്ടു കാര്യം കാണൽ രാഷ്ട്രര്യവും വിദേശത്തു നിന്ന് വരുന്ന പൈസ കൊണ്ട് പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന സാമ്പിത്തിക് വ്യവസ്ഥയുമാണ്. ഇപ്പോൾ തന്നെ നാം ഒരു സാംസ്ക്കാരിക രാഷ്ട്രര്യ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയിലാണ്. കേരളം എങ്ങോട്ടാണ് വളരുന്നത് സാർ.? ആർക്കു വേണ്ടിയാണ് വളരുന്നത് സാർ ? എല്ലാം ശരി ആകുമെന്നു നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ പറഞ്ഞു പാട്ടിലാക്കല്ലേ സാർ ? കേരളം വഴിമുട്ടി നിൽക്കുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞു വർഗീയ ഫാസിസത്തിന്റെ വഴി തുറക്കാൻ നിങ്ങൾ കൂടി ഈ കേരളത്തെ കൂട്ടിചോറും ചോരക്കളവും ആക്കരുത് സങ്കി സാറന്മാരേ. കുറെ ഇടത്തു പുക.കുറെ ഇടത്തു ചാരം. ഈ നാടിനു ഇതെന്തു പറ്റി. ഇതിന് വലിയ കൊടുക്കേണ്ടി വരും കേരളം

കേരളത്തിലെ പൊതു വിദ്യാഭ്യാസo

ഇന്നത്തെ ചിന്താ വിഷയം കേരളത്തിലെ പൊതു വിദ്യാഭ്യാസത്തെ കുറിച്ചാണ്. കേരള നാട്ടിൽ മനുഷ്യരുടെ മനസ്സിനെ തൊട്ട് ഉണർത്തി വിദ്യയുടെ വിത്ത് പാകി സർഗാത്മകതയുടെ ക്രിയാത്മകതെയുടെയും ഒരു വസന്തത്തിന് ഇട നൽകിയത് പൊതു വിദ്യാഭാസമാണ്. ഏതാണ്ട് നൂറു കൊല്ലം മുമ്പ് നമ്മുടെ നാട്ടിൻ പുറങ്ങളിൽ ഉയർന്നു വന്ന പള്ളികൂടങ്ങളും അറുപതു കൊല്ലം മുമ്പേ ഉയർന്നു വന്ന വായനശാലകളും ആണ് കേരളത്തിൽ ഉണ്ടായ വിപ്ലവകരമായ രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ. മൂന്നാമത്തെ മാറ്റത്തിന്റെ മാറ്റു പണ്ട് കുഗ്രാമങ്ങളിൽ കണ്ടിരുന്ന എ.എൻ. എം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഓക്സിലറി നേഴ്‌സിങ് മിഡ്‌വൈഫ് മാരാണ്. പൊതു വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ കൂടിയും വായന ശാലകളിൽ കൂടിയുമാണ് നമ്മുടെ ആൾക്കാർ എഴുതാനും വായിക്കാനും ചിന്തിക്കാനും പത്ര പ്രവർത്തനം നടത്താനും ഒക്കെ പഠിച്ചത്. കേരളത്തിൽ ഒരു നൂറു കൊല്ലം മുമ്പ് പത്ര പ്രവർത്തനം ഒരു സർഗ സാമൂഹിക സാംസ്‌കാരിക രാഷ്ട്രര്യമായിരുന്നു. കേരളം വളർന്നു കയറിയത് തെങ്ങിൻ തോപ്പുകളിൽ കൂടിയും നെല്ല് നിറഞ്ഞു നിന്ന് ചിരിച്ച വയൽ ഏലകളെ കണ്ടും നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന ആറ്റിലും കുളത്തിലും തോട്ടിലുമൊക്കെ നീന്തൽ പഠിച്ചും ആശാൻ പള്ളിക്കൂടത്തിൽ എഴുത്തും കണക്കും പഠിച്ചും വായന ശാലകളിൽ പ്പോയി പത്രവും പുസ്തകം ഒക്കെ വായിച്ചാണ്. ഞാനും എന്നെ പ്പോലെ ഒരുപാട് പേരും ഒക്കെ വളർന്നു വലുതായത് അങ്ങനെ യാണ്. 

എന്റ കഥ കേരളത്തിലെ മൂന്ന് തലമുറയുടെ കഥ ആയതിനാൽ ഞാനൊരു കഥ പറയാം. എന്റെ നാട് അടൂരിനടുത്തുള്ള തുവയൂർ എന്ന ഒരു കൊച്ചു നാട്ടിൻപുറമാണ്. നാല് നാട്ടു വഴികൾ വന്നു ചേരുന്ന ഒരു മുക്കും. അപ്പോഴും ഇപ്പോഴും എന്റെ വിഹാര കേന്ദ്രവുമായ മഞ്ഞാലി മുക്കിൽ പൊതു വിദ്യാഭാസത്തിനുള്ള അത്യാവശ്യം ചുറ്റുപാടൊക്കെ ഉണ്ട്. വട്ടു സോഡയും ബീഡിയും നാരങ്ങ വെള്ളവും പാളയംകോടാൻ പഴവും ഗ്യാസ് മുട്ടായിയും സ്ലേറ്റ് പെൻസിലും വിക്കുന്ന ഒരു മാടക്കടയും അതിന്റെ മോലാളിയും പിന്നെ ദോശേം പുട്ടും കടലേം ബോലീം ബോൺടെം ബണ്ണും അസ്സല് ചായേം കിട്ടിയിരുന്ന ചന്ദ്രൻ മോലാളീടെ കാപ്പി കടേം, ദുനിയവിലുള്ള പല ചരക്കുകളും ഉപ്പു തൊട്ടു കർപ്പൂരം വരെ വിറ്റിരുന്ന തങ്കപ്പൻ മോലാളീടെ ഒരു ചിന്ന സൂപ്പറ് മാർക്കറ്റും , തലമുടി വെട്ടാനും മീശ വടിക്കാനും ഒക്കെ നല്ല സൗകര്യമുള്ള സോമന്റെ മാടക്കടയും , രാഘവൻ മുതലാളിയുടെ സദാനന്ദ പുരം വൈദ്യശാലുംമുണ്ടായിരുന്നു. മെമ്പർ പൊടിയൻ സഖാവിന്റെ തലമുടി വെട്ടു തന്നെ ഒരു രാഷ്ട്രര്യ പ്രവർത്തനം ആക്കിയ ഒരു മഹത്തായ സമൂഹിക സ്ഥാപനവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ തലമുടി വെട്ടി സുന്ദരനാകുന്ന സന്തോഷത്തിനിടയിലാണ് ഞാൻ തലമുടി വെട്ടാതെ താടി വാഴ്ത്തിയ മാർക്‌സമ്മാവനെയും ഊശാന് താടി ലെനിൻ സാറിനെയും ക്ളീൻ ഷേവ് കൃഷ്‌ണപിള്ള സഖാവിനെയും , സുന്ദര സുമുഖനായ എ. കെ. ജി യെയും കണ്ണാടിക്കാരനായ ഇ.എം എസ. സാറിനെ കുമ്മായം മങ്ങിയ ചുവരിൽ കണ്ടറിയുന്നത്. ഇങ്ങനെ ഒക്കയുള്ള ഞങ്ങളുടെ മഞ്ഞാലി മാർക്കറ്റിലാണ് പത്തു വയസ്സ് മുതൽ ഞാൻ ഒരു സാമൂഹിക സാമ്പത്തിക സാംസ്‌കാരിക വായി നോക്കിയായി ( ടി.വി ക്കാർ നിരീക്ഷകൻ എന്ന് പറയുന്ന) തുടങ്ങിയതു. പറങ്കി അണ്ടി പറിച്ചു കള്ളക്കടത്തു നടത്തിയും അന്തി ചന്തയിൽ ആന മയിൽ ഒട്ടകം എന്നാ ലോക്കൽ കാസിനോയിൽ കളിച്ചും ആണ് ഞാൻ റിസ്ക് മാനേജ്മെന്റും മണി ഇക്കോണമിയും ഒക്കെ പഠിച്ചത്. ഞങ്ങൾ പിള്ളേർക്ക് ലോക്കൽ ബാര് മുതലാളിയും എല്ലാവരുടെയും പേടി സ്വപ്നവുമായിരുന്ന കാര്യാടി പ്രഭാകരന്റെ കള്ളു ഷാപ്പിൽ പ്രവേശനം ഇല്ലാതിതിരുന്നതിനാൽ കള്ളു കുടി ഒഴിച്ച് മറ്റെല്ലാ പൊതു വിദ്യാഭാസവും ജീവിത അഭ്യാസങ്ങളും ആ മഞ്ഞാലി മുക്കിൽ നിന്നാണ് പഠിച്ചു തുടങ്ങിയത്. 
അത്യാവശ്യം മുഴുത്ത ചീത്ത പറയാനും. എന്താടാ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഏതട എന്ന് പറയാനും, പോടാ പുല്ലേ എന്ന് പറയാനുള്ള ധൈര്യവും, വേണേൽ രണ്ടടി കൊടുക്കാനുള്ള തന്റേടവും നാട്ടിൽ പുറത്തെ നാട്ടാരങ്ങിൽ നിരങ്ങി പഠിച്ചതാണ്. എന്റെ നാട്ടിലെ തുവയൂർ ഗവൺമെന്റ് എൽ. പി സ്കൂൾ നൂറിന്റെ നിറവിലാണ്. അവിടെ നാലാം കളാസ്സിൽ പ്രധാന മന്ത്രിയായി തിരഞ്ഞെടുത്തത് മുതലാണ് നേതൃത്വത്തിന്റെ ബാല പാഠം പഠിക്കുവാനും പ്രധാന മന്ത്രി പദം നല്ല സ്കോപ്പുള്ള ഒരു തൊഴിലാണെന്നും അറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്. അന്ന് തൊട്ടു തുടങ്ങിയതാണു പ്രസംഗം. പിന്നങ്ങോട്ടു മത്സരിച്ച ഇടത്തൊക്കെ സമ്മാനോം കൊണ്ടേ വീട്ടിൽ തിരിച്ചു വന്നിട്ടുള്ളു. എന്റെ വീടിന്റെ തൊടുത്തുള്ള സത്യവാൻ സ്മാരക വായന ശാല യായിരുന്നു എന്റെ ആദ്യ സർവകലാശാല. മൗട്ടത് തറവാട്ടിലെ അടൂർ ഗോപാല കൃഷ്‌ണൻ എന്ന ലോക പ്രശസ്ത സിനിമ സവിധായൻ വായിച്ചു തുടങ്ങിയതും അവിടെത്തന്നെ . അവിടെ നിന്നാണ് ഒരു ലോക്കൽ പയ്യൻ വായിച്ചു വായിച്ചു സ്വപ്നം കാണാൻ പഠിച്ചതും. പാതിരാ സൂര്യന്റെ നാട്ടിൽ വായിച്ചിട്ട്, ഒരു ദേശത്തിന്റെ കഥയും കാപ്പിരികളുടെ നാട്ടിലും ഒക്കെ വായിച്ചു എന്റെ മനോരാജ്യങ്ങൾ ലോകം മുട്ടെ വളരാൻ തുടങ്ങിയതും ലോകമൊട്ടു കറങ്ങി തിരിഞ്ഞു എല്ലാം നോക്കി നടക്കണമെന്ന് മോഹമുദിച്ചതു് ആ കൊച്ചു വായന ശാലയിൽ തന്നെ. കംമ്മ്യൂണിസ്റ് മാനിഫെസ്റ്റോ ആറാം കളാസ്സിലും എന്റെ സത്യാന്വേഷണ പരീക്ഷകൾ ഏഴാം കളാസ്സിലും ഡോസ്റ്റയോവ്‌സ്കിയും ടോൾസ്ടോയിയും മാക്സിമം ഗോർക്കിയു ചെക്കോവും വിക്ടർ ഹ്യൂഗോയും എട്ടാം കളാസ്സിലും വായിച്ചതു ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം വയനാശാലയിലാണ്. നിക്സന്റെ വാട്ടർ ഗേറ്റും ജയ പ്രകാശ് നാരായന്റെ സമരങ്ങളും അറിയുന്നതും അടിയന്തര അവസ്ഥയെ എതിർക്കുവാൻ തീരുമാനിക്കുന്നതും വായന ശാലയിൽ നിന്ന് മലയാളത്തിലെ അഞ്ചു പത്രങ്ങൾ ദിവസേന വായിച്ചാണ്.അങ്ങനെയാണ് 1977 എൽ നാട് നെടുകെ അടിയെന്താരാവസ്ഥ അറബി കടലിൽ എന്ന് പറഞ്ഞു ജീപ്പിന്റെ മുകളിൽ കയറി മയിക്കു വെച്ച ഇടതു പക്ഷ മുന്നണി സ്ഥാനാർത്ഥി ക്കു വേണ്ടി പ്രചാരണം നടത്തി പ്രീ ടീനേജിൽ തന്നെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രാഷ്ട്രീയം പഠിച്ചത്. 

ഞാൻ സോഷ്യലത്തെ കുറിച്ചും ജനായ്യാത്തതെ കുറിച്ചും പഠിച്ചത് വട്ട ഇലകളിൽ കൂടെയാണ്. എല്ലാദിവസവും പ്രൈമറി സ്‌കൂളിൽ പോകുമ്പോൾ രഹസ്യമായി മുന്ന് വട്ടയില ഈർക്കിൽ ഉപയോഗിച്ചു തുന്നി പിടിപ്പിച്ചു പുസ്തത്തിനുള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു. രാവിലെ പതിനൊന്നര ആകുമ്പോൾ അമേരിക്കൻ കോതമ്പു എണ്ണ ഒഴിച്ച് കടു വറക്കുന്നതിന്റെ മണം വരുമ്പോൾ വായിൽ കൂടി കപ്പലോടാൻ തുടങ്ങും.ഉച്ചക്ക് കിട്ടിയിരുന്ന ഈ സാമൂഹിക ഭക്ഷണത്തിൽ എന്റെ കൂട്ടുകാര്മോത്തിരുന്നു രുചിയോട് ശാപ്പിട്ടു കൊണ്ടാണ് ഞാൻ സാമൂഹിക പാഠങ്ങൾ പഠിക്കുവാൻ തുടങ്ങിയതു. നാനാ ജാതി മതസ്ഥ വിഭാഗത്തിൽ നിന്നുള്ള കുട്ടികൾ ഒരുമിച്ചു ഇരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നിടത്തു ഒരു രാഷ്ട്രര്യമുണ്ട്. അങ്ങനെ ഒരു വട്ടയില വിപ്ലവത്തിൽ കൂടിയാണ് ഞാൻ ജൈവ രാഷ്ട്രര്യത്തെ മനസ്സിലാക്കി തുടങ്ങിയത്. ഉച്ച കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങളുടെ സ്‌കൂളിന്റെ പുറകിലെ കാവിലെ മരങ്ങൾ കയറി ഇറങ്ങിയും കാവിലെ കുളത്തിൽ കൂട്ടുകാരുമായി കൂകി തിമർത്തും ആണ് ഞാൻ പ്രകൃതിയെ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങിയത്. 

പൊതു വിദ്യാഭ്യാസം തുടങ്ങുത് പൊതുവായ ഇടങ്ങളിലും പൊതുവായ കൂട്ടായ്മയിലുമാണ്. പൊതു വിദ്യാഭ്യാസം ഒരു സാംസ്കാരിക സാമൂഹ്യ സഞ്ജയമാണു. നമുക്ക് പൊതു ഇടങ്ങൾ നഷ്ടമാകുമ്പോൾ പൊതു കൂട്ടായ്മകൾ കളഞ്ഞു പോകുമ്പോൾ പൊതു വിദ്യാലങ്ങലെ തട്ടി ഉടച്ചു മൊബിലിറ്റി ഹബ്ബും ഫ്ലൈ ഓവറും പണിയുമ്പോൾ നാം ഇരിക്കുന്ന കമ്പ് മുറിക്കുകയാണ്. നമ്മുടെ നാടും വീടും റോഡും സ്‌കൂളും ജീവിതവും സ്വകര്യവൽക്കാരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ നമ്മളിൽ നിന്ന് കവിതയുടെ നാമ്പുകളും കരുണയുടെ കരുതലും കൂട്ടുള്ള കൂട്ടായ്മയും സ്നേഹസ്വരങ്ങലും മണ്ണിന്റെ മണവും മനുഷ്യന്റെ നന്മയും നാട് നീങ്ങി പോകും. പിന്നെ നാം പാടാനും പറക്കാനുമാകാതെ കൂട്ടിൽ അകപ്പെട്ട കിളികളാകും. എന്നിൽ എന്തെങ്കിലും നന്മ ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് നാട്ടു വഴികളിൽ നിന്നും നാട്ടു കാരിൽ നിന്നും നാട്ടു മുക്കിൽ നിന്നും നാട്ടു മാവിൽ നിന്നു ഉള്ളിൽ കയറി തൊട്ട സ്നേഹമാണ്. എന്റെ 25 കൊല്ല വിദ്യാഭ്യാസം തുടങ്ങിയതി നിലത്തു എഴുത്തു കുടി പള്ളിക്കൂടം എന്ന പൊതു കൂട്ടായ്മയിൽ ആണ്. അവിടെ തൊട്ടു പി. എച്ച്. ഡീ ഗവേഷണം ഉൾപ്പെടെ പൊതു വിദ്യാലയങ്ങളിലും പൊതു സർവ കലാശാലകളിലും മാത്രമാണ് പഠിച്ചത്.പഠിച്ചത് മുഴുവൻ നാട്ടാരുടെ ചിലവിൽ നികുതി പണം കൊണ്ട്. ഇതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ലോകമെമ്പാടുമുള്ള സർവ കലാശാലകിളിൽ പ്രസംഗിക്കുമ്പോഴോ പഠിപ്പിക്കുമ്പോഴോ യു. എന്നിൽ ചർച്ചയിൽ പങ്കെടുക്കുമ്പോഴോ രാഷ്ട്ര തലവരുമായി അത്താഴം ഉണ്ണുമ്പോഴും എനിക്ക് തുണ എന്റെ നാട്ടിൽ നിന്നും പൊതു ഇടങ്ങളിൽ നിന്നും പഠിച്ച പാഠങ്ങളാണ്. ഞാൻ മലയാളത്തിൽ പഠിച്ചു പാടി, ചീത്ത പറഞ്ഞു, പ്രാർത്ഥിച്ചു സ്‌നേഹിച്ചു പഠിച്ചെങ്കിലും ഇംഗ്ളീഷ് ഭാഷയിൽഒരു കുറവും ഉണ്ടായില്ല. മാത്രമല്ല കഴിഞ്ഞ മുപ്പതു കൊല്ലകാലം പുസ്തകോം പ്രബന്ധങ്ങളും എഴുതിയതു ഇംഗ്ളീഷിൽ .ഞാൻ അവസാനമായി മലയാളത്തിൽ എഴുതിയത് മാതൃഭൂമി വാരികയിൽ 1992ൽ ചോംസ്കിയുടെ ദർശനത്തെ കുറിച്ചും രാഷ്ട്രര്യത്തെകുറിചുമാണ് അതിനു ശേഷം മലയാളത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് എല്ലാം ആരേലും ഞാൻ ഇന്ഗ്ലീഷിൽ എഴുതിയത് പരിഭാഷ പെടുത്തിയതാണ്.. ഇരുപത്തഞ്ചു കൊല്ലം കഴിഞ്ഞു വീണ്ടും നാലുനാട്ടുകാർക്ക് മനസ്സിലാവാൻ വേണ്ടി മലയാളത്തിൽ എഴുതി തുടങ്ങുന്നത് നിലത്തെഴുതി പഠിച്ച മണ്ണിന്റെ മണവും അമ്മയുടെ മുലപാലിന്റെ രുചിയും മനസ്സിൽ ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ്. ഇതു എന്റെ കഥ മാത്രമല്ല ഒരു തലമുറയുടെ കഥ ആണ്.

വിദ്യാ ആഭാസമെന്ന കൂടോത്രo

ഇന്നത്തെ ചിന്താ വിഷയം വിദ്യാ ആഭാസമെന്ന കൂടോത്രത്തെ കുറിച്ചാണ്. കുട്ടികൾ ജനിക്കുമ്പോൾ തന്നെ സ്കൂള് തപ്പി ഇറങ്ങുന്ന ഡാടീം മംമ്മീം ഒക്കെയുണ്ട് നാട്ടിലിപ്പോൾ. കിന്റർ ഗാർട്ടനിൽ തൊട്ടു തള്ളി കൊച്ചുങ്ങളെ ഡോക്ടറോ എഞ്ചിനീരോ ഐ. എ. സുകാരോ ഒക്കയാക്കി ശരി ആക്കിയെടുക്കാൻ ഉള്ള തത്രപ്പാടിലാണ് അപ്പനമ്മമാർ. എൽ. കെ. ജി തൊട്ടു മേലോട്ട് അഡ്മിഷൻ കിട്ടാൻ മന്ത്രിമാരുടെയും ബിഷപ്പ് മാരുടെയും ഒക്കെ പുറകെ ഓടി ഗതികെടേണ്ട ഗതികേടിലാണ് പലരും. കുട്ടികളെ സ്കൂളിൽ വിട്ടു പഠിപ്പിച്ചു നല്ല മനുഷ്യരും മനുഷ്യത്തികളും ആയി വളരണെമെന്നു ആഗ്രഹമുള്ളോർ വിരളം. കിലോക്കണക്കിന് പുസ്തകോം ചുമ്മി എല്ലാം കാണാപ്പാഠം പഠിച്ചു സ്ഥിരം ചോദ്യങ്ങൾക്ക് സ്ഥിരം ഉത്തരമൊക്കെ എഴുതി എഴുതി മുന്നേറുമ്പോഴാണ് വിദ്യാഭാസം ഒരു പുട്ട് കുറ്റി പോലെയാകുന്നത്. വിവരങ്ങളാകുന്ന അൽപ്പം അരിപ്പൊടീം പിന്നെ ഒരു രസത്തിനു സ്വൽപ്പം തേങ്ങാപീരയോക്കെ ചേർത്തു പരീക്ഷയെന്ന പുട്ട് കുറ്റിയിൽ ഇട്ടു ശരിയാക്കി എടുക്കുന്ന ഒരു ഏർപ്പാട്. ഏറ്റവും നല്ലപോലെ ഓർമിച്ചു കാണാതെ പഠിച്ചു പേപ്പറിൽ എഴുതി കൂട്ടുന്നവർ വിലസുന്ന ഒരു ഏർപ്പാട് ഉള്ളപ്പോൾ കുട്ടികൾക്ക് ചിന്തിക്കാനോ ചിരിക്കാണോ നല്ല മനുഷ്യൻ മാരൊ ആകാൻ എവിടെ സമയം? തന്റെ കുട്ടി പത്താം തരമെത്തുമ്പോഴേക്കും പിന്നെ അമ്മമാർക്ക് പലർക്കും ഹൈപ്പർ ടെന്ഷനാനാണ്. അവർക്കും പിന്നെ ചിരിക്കണോ ചിന്തിക്കാനോ നേരമില്ല. കുട്ടിയെകൊണ്ട് എൻട്രൻസ് കൊച്ചിങ്ങെന്ന ബ്രോയിലർ ചിക്കൻ സെന്ററുകളിലേക്ക് നെട്ടോട്ടം. അവിടക്കോടി പോയേലെ ചെറുക്കാനോ പെണ്ണോ ഡോക്ടറും എഞ്ചിനീരും പിന്നെ മറ്റു വല്ലതുമൊക്കെ ആകത്തുള്ളൂ. പരീക്ഷയെഴുതുന്ന പിള്ളേരെക്കാൾ ടെൻഷൻ അപ്പനും അമ്മക്കും ആയിരിക്കും. ഈ പെടാപ്പാടു ഒക്കെ എടുത്തു എൻട്രൻസ് കടമ്പ കടന്നില്ലെങ്കിൽ വസ്തു വീറ്റോ കടമെടുതും കൈക്കൂലി കൊടുത്തും കമ്മീഷൻ കൊടുത്തും ഇവിടല്ലേൽ ഏതെങ്കിലും ദുനിയാവിലോക്കെ അയച്ചു നമ്മുടെ സ്റ്റാറ്റസിനൊത്തു പഠിപ്പിച്ചു പാസ്സാക്കിയെടുത്തു ഒരു പരുവമാക്കി എടുക്കോഴേക്കും മിക്ക പിള്ളേരുടെയും ജീവിതം കട്ടപോക. മിക്ക പിള്ളേരും പഠിക്കുന്നത് അപ്പനമ്മമാരെ സൂഖിപ്പിക്കാനോ എല്ലാരും പോയ വഴിയേ പോകാനോ ഉള്ള ത്വരയില് ആണ്. എഞ്ചിനീറിങ്ങിൽ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത പിള്ളേരെ തള്ളികെറ്റി കോളജുകളിൽ ചേർക്കുമ്പോഴാണ് വെറും 18% പിള്ളേർ ആദ്യ റൗണ്ടിൽ പരീക്ഷ പാസാകുന്നത്. എഞ്ചിനീറിങ്ങിന് പഠിച്ചു നാലുകൊല്ലം നഷ്ടപ്പെടുത്തി എന്ന് പറയുന്ന ചെറുപ്പക്കാർ ഏറി വരികയാണിവിടെ. പഠിക്കുന്നത് ജോലി കിട്ടാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണെന്നും ജോലികിട്ടുന്നത് കല്യാണം കഴിക്കാൻ ആണെന്നും കല്യാണം കഴിക്കുന്നത് ഉണ്ണികളേ ഉണ്ടാക്കി കാറും വാങ്ങി വീട് വച്ചു് 'സെറ്റിലാകുന്ന' തു മാത്രമാണ് ജീവിതം എന്ന് ധരിക്കുമ്പോഴാണ് കേരളം ഒരു മധ്യ വൽകൃത മീഡിയോക്കർ സമൂഹമാകുന്നത്. പഠിക്കുന്നതും ജോലികിട്ടുന്നതും കാറു വാങ്ങുതും വീട് വെക്കുന്നതും അവരുടെ കുട്ടികളെ സ്കൂളിൽ വിടുന്നതുമൊക്കെ വെറും പൊങ്ങച്ചം അഥവാ സ്റ്റാറ്റസ്സിനോ ഒക്കെ ആകുമ്പോൾ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ നഷ്ടമാകുന്നത് സര്ഗാത്മകതയും ക്രിയാത്മകതയും ആണ്. പണ്ട് വീട്ടിൽ അഞ്ചോ പത്തോ പിള്ളേരുള്ളപ്പോൾ പങ്കു വക്കാനും വഴക്കു കൂടി കൂട്ടുകാരായി കെട്ടിപിടിച്ചു ജീവിതം പഠിക്കുവാൻ വലിയ പങ്കപാടില്ലായിരുന്നു. ഇപ്പൊ എല്ലാവീട്ടിലും ഒന്നോ രണ്ടോ പിള്ളേരുള്ളതിനെ പാലും തേനും പിന്നെ വേണ്ടതൊക്കെ കൊടുത്തു പഠിപ്പിചു ജോലി ഒക്കെ തരപ്പെടുത്തിയാലും അവർ സ്വന്ത കാര്യം സിന്ദാബാദ് എന്ന സ്വാർത്ഥ വ്യക്തിതലേക്ക് പോകുമ്പോഴാണ് ജീവിതത്തിന്റെ പരസ്പര സ്നേഹ വിനിമയങ്ങളോ പങ്കുവെക്കലുകളൊ ഇല്ലാതെ പോകുന്നത്. അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ് കേരളത്തിൽ വിവാഹ മോചനങ്ങൾ സാധാരണമാകുന്നത്. നമുക്ക് വികസനം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ കുറെ സമ്പത്തും കാറും അതൊടിക്കാൻ റോഡും പാലവും ഫ്‌ളൈ ഓവറും പിന്നെ മെട്രോയും മാത്രമാകുമ്പോഴാണ് വിദ്യ ഒരു ആഭാസ കച്ചവടം ആകുന്നതു. കള്ളു കച്ചവടക്കാരും അണ്ടി ആപ്പീസുകാരും ക്വറിക്കാരും ചിട്ടിക്കാരും ബ്ലേഡ് കമ്പിനികളും ഗള്ഫില് പോയി നാലു പുത്തൻ ഉണ്ടാക്കിയ പുതു പണക്കാരും കുന്നിടിച്ചും കണ്ടം നികത്തിയും സ്കൂളും കോളേജും മെഡിക്കൽ കോളേജും ഒരു ഇന്വെസ്റ്റുമെന്റു അവസാരമാക്കയെടുത്തി കേരളത്തെ വികസിപ്പിച്ചു വിഘടിപ്പിചു ശരി ആക്കി ഒരു പരുവം ആക്കുന്ന പരിപാടിയാണ് വിദ്യാഭ്യാസം എന്ന മഹത്തായ സംസ്കാരത്തെ വ്യഭിചരിച്ചു വ്യാപാരം ചെയ്തു വിദ്യയെ ഒരാഭാസമാക്കി മാറ്റുന്നത്. ഇന്ന് കേരളത്തിൽ തഴച്ചു വളരുന്ന രണ്ടു കച്ചോടം വിദ്യ അഭാസവും കഴുത്തറപ്പൻ ആഡംബര ആശുപത്രികളുമാണ്. കാമ്പില്ലേലും കാശുണ്ടെകിൽ ഏതു അണ്ടനും അടകോടനും ഈ രണ്ടു മേഖലകളിലും കാശിറക്കി കച്ചോടം ചെയ്തു കേരളത്തെ വളർത്തി വികസിപ്പിച്ചു ഒരു പരുവമാക്കും. സര്ക്കാര് സ്കൂളിൽ ഫീസൊന്നുമില്ലേലും പഠിക്കാൻ ആളിനെ കിട്ടാത്ത ദുര അവസ്ഥയാണ് കേരളത്തിൽ പലയിടത്തും

ആത്മീയ വ്യാപാരo


ഇന്നത്തെ ചിന്താ വിഷയം കേരളത്തിൽ വളർന്നു വരുന്ന ആത്മീയ വ്യാപാര വ്യവസായത്തെ കുറിച്ചാണ്. കേരളത്തിൽ ഇപ്പൊ ഏറ്റവും നല്ലവണ്ണം പച്ച പിടിക്കുന്ന ഒരു സരംഭമാണിത്. ഈ കാര്യത്തിൽ നമ്മൾ വലിയ സെക്കുലർ ആണ്. കാരണം ജാതി മത ഭേദമെന്യ ഈ രംഗത്ത് കാര്യങ്ങൾ ഭംഗിയായി പോകുന്നുണ്ട്. ഈ കഴിഞ്ഞ ദിവസം കൊട്ടാരക്കരക്കടുത്തു എംസി റോഡിൽ കല്യാൺ സിൽക്കിനെക്കാൾ വലിയ ഒരു ഹോർഡിങ്ങിൽ മമ്മൂട്ടിയെയും മോഹൻലാലിനെയും പോലെ സുന്ദര സുമുഖാരായ രണ്ടു താരങ്ങൾ ഇൻസ്റ്റന്റ് രക്ഷ നേടിക്കൊടുക്കുമെന്നു പരസ്യപ്പലകയിൽ നിന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. കോട്ടയത്തുള്ള ഈ രണ്ടു താര സഹോദരങ്ങൾ പണ്ടും ടൈയും കൊട്ടും ഇട്ടായിരുന്നു നമ്മെ പരസ്യപ്പലകയിൽ നിന്ന് അവരുടെ മിറക്കിൽ ഫെസ്റ്റി ലേക്ക് സാദരം സ്വാഗതം ചെയ്തത്. ഇപ്പോൾ അവർ കോസ്റ്യൂം ഒക്കെ ഒന്ന് 'മോഡി'ഫൈ ചെയ്തു ഒരു ഇന്ത്യൻ ജാക്കറ്റിലേക്ക് മാറീ കൂടുതൽ സുന്ദരൻമരായിട്ടുണ്ട്. എനിക്ക് അവരോടു ഒരു ക്യശുമ്പും ഇല്ല. അവർ അവരുടെ പരസ്യങ്ങൾ പ്രൊഫഷണൽ ആയി കാശു മുടക്കി ചെയ്യുന്നു. വിശ്വാസം അതല്ലേ എല്ലാം.പണ്ടൊക്കെ കൊട്ടാരക്കര ജംഗ്ഷനിൽ ജീവിതത്തിൽ കൊട്ടിടാത്ത ഉപദേശിമാരെല്ലാം കൊട്ടും സൂട്ടും ഒക്കെയിട്ടു സുന്ദര കുട്ടപ്പന്മാരായി ഒരു പത്തു ഇരുപതു ഫ്ളക്സ് ഹോർഡിങ്ങുകളിൽ കൂടി സുവിശേഷം മൊത്തമായും ചില്ലറയായും കൊടുക്കുമെന്ന് പരസ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ഇപ്പോൾ ഫ്ലെക്സുകളൊക്കെ കോർപ്പറേഷൻ മുനിസിപ്പാലിറ്റികരോക്കെ അടിച്ചു മാറ്റ് കൊണ്ട് പോകുന്നതിനാൽ കുറച്ചൊരാശ്വാസമുണ്ട്. എനിക്ക് നാലു വയസ്സുള്ളപ്പോൾ എന്റെ വല്യപ്പച്ചൻ ചോദിച്ചു " മോൻ വലുതാകുമ്പോൾ ആരാകാണമെന്നാണ് ആഗ്രഹം.?" എനിക്ക് ഒരു സംശയവും ഇല്ലായിരുന്നു "എനിക്ക് ഒരു വലിയ മെത്രാപോലീത്ത ആകണം അപ്പച്ചാ ". കാരണം ഞാൻ നാലു കൊല്ലത്തെ ജീവിതത്തിൽ കണ്ട ഏറ്റവും വല്യ ആളാണ് ഞങ്ങളുടെ പള്ളിയിലേക്ക് എഴുന്നള്ളിയ തിരുമേനി. പിന്നെ നാലാളുകൾ തിരുമേനി എന്ന് ഒക്കെ വിളിച്ചാൽ ഒരു ഗമായൊക്കെ ഉണ്ട്. പണ്ട് നമ്പൂതിരിമാരേം തിരു 'മേനി' എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. എന്തായാലും വളർന്നു വലുതായപ്പോൾ തിരുമേനി ആകാനുള്ള പൂതി മാറ്റിപ്പിടിച്ചു. കാരണം വലിയ മെത്രാപോലീത്തായൊക്കെ ആകണമെങ്കിൽ കല്യാണം കഴിക്കാൻ ഒക്കുകയില്ല. പത്തിരുപതു വയസ്സായപ്പോൾ സുന്ദരി പെൺ കുട്ടികളെ ഒക്കെ കാണുമ്പൊൾ മനസ്സിൽ ഒരു ചിന്ന ഓളം തട്ടാൻ തുടങ്ങിയപ്പഴേ ഞാൻ തീർച്ചയാക്കി നമുക്ക് പറ്റിയ പണി അല്ല പാതിരി പണിയെന്നു. ഇതൊക്കെ ആണെങ്കിലും നമ്മുടെ കെ. പി യോഹന്നാൻ വലിയ മെത്രപൊലീത്ത ആയതു പോലേം മെത്രപൊലീത്ത ആകാം എന്ന കാര്യം അറിയാഞ്ഞത് കൊണ്ട് എന്റെ നാലു വയസ്സിലെ ജീവിത അഭിലാഷം കട്ടപോകയായി പോയി. അല്ലാരുന്നേൽ ഇപ്പൊ ഡല്ഹിൽ എപ്പോൾ ചെന്നാലും ആ 7 റേസ് കോഴ്‌സ് റോഡിൽ വീട്ടിൽ പോയി മോഡി സാറിനെ കണ്ടു അനുഗ്രഹോം മേടിച്ചോണ്ടു വരുമായിരുന്നു. മോഡി സാറിന് തിരുമേനിമാരെന്നു പറഞ്ഞാൽ പണ്ടേ ജീവനാ. അതുകൊണ്ടല്ലേ കുമ്മനം ചേട്ടൻ പോലും നമ്മുടെ ക്ളീമസ് ബാവായുടെ പാദം തൊട്ടു വന്നിച്ചത് . മോഡി സാറിന് ' മെയ്ക് ഇൻ ഇന്ത്യ' എന്ന് പറഞ്ഞാൽ വലിയ ഉത്സാഹമാണ്. അതുകൊണ്ടല്ലിയോ നമ്മുടെ ആഗോള റാം ദേവിനു z സെക്യൂരിറ്റി സെറ്റ്അപ് ഒക്കെ കൊടുത്തു സംഗതി ജോറാക്കിയത്. പിന്നെ ശ്രീ ശ്രീ തിരുമനസ്സിന്റെ കാര്യമാണെൽ പറയുകയും വേണ്ട. ഗംഗേ യമുനേം ഒക്കെ അങ്ങനെ യുള്ള തിരുമേനി മാർക്ക് കൊടുത്തില്ലേൽ പിന്നെ എന്തോന്ന് ആർഷ ഭാരത സംസ്കാരം. ഞങ്ങളുടെ തിരുവന്തപുരത് നടക്കുന്ന പൊങ്കാല മഹാ മഹത്തെ കുറിച്ചു ഞാനായി എന്തേലും പറഞ്ഞാൽ കുഴപ്പമാ. കാര്യം എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും വളർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്ന കേരളത്തിൽ തളർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അനേകായിരം ആത്മാക്കൾക്ക് താങ്ങും തണലും ആയി പുതു പുത്തൻ ആത്മീയ എക്സ്പ്രസ്സ് ഹൈവേയിൽ കൂടി ആത്മീയ യാത്രയുടെ നിർവൃതി പകരാൻ നമ്മുക്കു ഇഷ്ട്ടം പോലെ ടി വി ചാനലുകളും ഉണ്ട്.പിന്നെ ഉള്ളത് പറയാമല്ലോ നമ്മുടെ തങ്കപെട്ട രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ ഈ കാര്യത്തിൽ നൂറ് ശതമാനം സെക്കുലറാണ്. കാന്തപുരം തൊട്ടു തൊക്കോട്ടു എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥരെയും വന്ദിച്ചു വോട്ടു സൂട്ടാക്കി കൊടുക്കണമെന്നു വിനീതമായി അഭ്യർത്ഥിക്കും. ഇനി കൂടുതൽ പറഞ്ഞാൽ ബംഗ്ളദേശിലെ പ്പോലെ ആരേലും വന്നു തട്ടി കളയുമെന്നു പേടി ഉള്ളതിനാൽ മൗനം വിദ്വന് ഭൂഷണം കൊജ്ഞാനനും തഥാ എന്ന ഒരു നയ സമീപനം ആണ് തടി കേടാകാതിരിക്കാൻ നല്ലതു. പിന്നെ വള്ളികൊട്ട് അമ്മയെകുറിച്ചു ഒരക്ഷരം പറയരുത്. സ്തോത്രം. അഹം ബ്രമ്മാസ്മി. ഓം ശാന്തി ഓശാന. ആമേൻ.

എന്തുകൊണ്ട് മലയാളികൾ ജാതി മത സംഘടനകളിലും ആത്മീയ രംഗത്തു കൂടുതൽ സജീവം ആകുന്നു?. ഇതിനു പല കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും ചിലതു മാത്രം പറയാം. പണ്ടൊക്കെ നെല്ലും ചെനേം ചേമ്പും വാഴേം പിന്നെ പച്ചക്കറികളും ഒക്കെ കൃഷി ചെയ്തു മെയ്യനങ്ങി മലയാളി പണി ചെയ്തു ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തു ജീവിത ശൈലീ രോഗങ്ങൾ ഇത്രയും ഇല്ലായിരുന്നു. അന്ന് റോഡിലും വയലിലും നാട്ടിലും ഒക്കെ കാൽനട വാഹനോമോ സെക്കളോ ഒക്കെ ഓടിച്ചു നടന്നാൽ ഷുഗറും പ്രഷറും കൊളോസ്റ്റോളും നാട്ടിൽ നന്നേ കുറവ്. ഇപ്പൊ നമുക്ക് കാശായി കാറായ് കൃഷി ഒക്കെ നിറുത്തി റബ്ബറായി ഉപ്പുതൊട്ടു കർപ്പൂരം വരെ മാത്രം അല്ല ശാപ്പാടിനായി എല്ലാമെല്ലാം നമ്മൾ കടയിൽ നിന്ന് കാശുകൊടുത്തു വാങ്ങി വേവിച്ചോ വേവിക്കാതയോ തിന്നുന്നു. അതിൽ പലതു വിഷമടിച്ചു വളർത്തിയവ.ചുരുക്കത്തിൽ പത്തു പുത്തനും മന്ത്രവും തന്ത്രവും ബൈപാസ്സു കൊണ്ടുമൊക്കെയായി ആയുസ്സു പൊതുവെ കൂടിയെങ്കിലും ആരോഗ്യം താഴോട്ട്. ഇപ്പൊ എവിടെ തിരിഞ്ഞാലും കാൻസറും കരളും പിന്നെ കിഡ്‌നി ഒക്കെ പ്രശ്നമായി ആൾകാർ ആശുപത്രിയിൽ ആണ്. ചുരുക്കും പറഞ്ഞാൽ സാമ്പത്തിക വളർചാക്കൊപ്പം നമ്മളുടെ ഉള്ളില് പേടി കൂടി, അരക്ഷിത അവസ്ഥയും കൂടി. രണ്ടാമത്തെ വിഷയം ഇന്ന് കേരളത്തിലെ ഒട്ടു മിക്ക വീടുകളിലും പ്രശങ്ങളാണ്. ഭാര്യ ഭർതൃ ബന്ധങ്ങളിൽ സന്തോഷവും സമാധാനവും കുറഞ്ഞു. അടിപിടി കൂടുതൽ. വിവാഹ മോചനം സുലഭം. ഭർത്താക്കന്മാർ വിദേശത്തുള്ള ലക്ഷ കണക്കിന് ഭാര്യമാർ വീട്ടിൽ കാശ്ണ്ടെങ്കിലുംജീവിതത്തിൽ അസംതൃപ്തരാണ്. പിന്നെ കാശില്ലേലും ഉണ്ടെലും കള്ള് കുടി കൂടി. വീട്ടിൽ പിന്നേം കലഹം സുലഭം. ചുരുക്കത്തിൽ നല്ല വീടും കാറും റോഡും ആശുപത്രിയും ഒക്കെ കൂടിയപ്പോൾ നമ്മളിൽ സന്തോഷോം സമാധാനോം കുറവ്. പിള്ളേരൊക്കെ വളർന്നു വലുതായാൽ അവർ അവരുടെ പാട്ടിനു പോകും. പിന്നെ പ്രായം കൂടുന്തോറും നാ അവരവരുടെ ആവശ്യാനുസരണം അവർ അറിഞ്ഞ മതത്തിലും ദൈവത്തിൽ അഭയം തേടും. സ്ത്രീകൾ കൂടുതൽ പ്രശ്നങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നത് കൊണ്ട് അവർക്കു പിടിച്ചു നില്ക്കാൻ കൂടുതൽ ദൈവാനുഗ്രഹം വേണം. ചുരുക്കത്തിൽ എവിടെ ഒക്കെ അവശ്യക്കാരുണ്ടോ കാശു കയ്യിൽ ഉണ്ടോ അവിടെയാണ് ഒരു മാർക്കറ്റ് വളരുന്നത്

Tuesday, April 26, 2016

ആഗോളവൾക്കരിക്കപ്പെട്ട മലയാളികൾ

ഇന്നത്തെ ചിന്താ വിഷയം മലയാളികളുടെ ആഗോളവൽക്കരണത്തെ കുറിച്ചാണ്. ഒരു പത്തു ഇരുപതു കൊല്ലം മുന്നേ കേരളത്തിലെ മുക്കിലും മൂലയിലും പ്രിയ സഖാക്കൾ ആഗോളവൾക്കാരണതിനെതിരെയും അമേരിക്കൻ സാമ്രാജ്യത്തെയുമൊക്കെ എതിർത്തു മൈക്ക് സ്ടാന്റിന്റെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ചുനിന്നു ഘോര ഘോരം പ്രസംഗിക്കുമായിരുന്നു. ഇപ്പോഴ്ത് അത്ര കേൾക്കാനില്ല. അതിന്റെ കാര്യം എന്താണെന്നു ഞാൻ രഹസ്യമായി ഒരു പ്രിയ സഖാവിനോട് ചോദിച്ചു. " പിള്ളേര് മൂന്നും അമേരിക്കയിലെ നല്ല മൾട്ടി നാഷണൽ കമ്പിനികളിൽ, പിന്നെ ഞാനിപ്പോ പകുതി സമയം അവിടയ. ബേബി സിറ്റിങ്ങാനു പണി. നേതാക്കളുടെ മക്കളെല്ലാം വിദേശത്ത് സുഖമായി കഴിയുന്നു. പിന്നെ ഞാനെങ്ങനെ ആഗോളവൽക്കരണത്തിന് എതിരെ പ്രസംഗിക്കും സഖാവേ ?'' നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ചൂടിപ്പോ കൂടുതലാണെമ്കിലും തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് ഇതുവരെ വലിയ ചൂടോന്നും ഇവിടില്ല. പക്ഷെ ന്യൂഓർക്കിലും ഫിലാദഫിയായിലും ലണ്ടനിലും ദുബായിലും ഇരുന്നു കേരള തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ പറ്റി വേവലതിപ്പെടുന്ന ആത്മാക്കൾ ഏറെയാണ്. കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം മിയാമിയിൽ പോയൊപ്പോൾ അവിടേം ഒരു കേരളാ കോൺഗ്രസ്സുടെന്നു ഒരച്ചയാൻ പറഞ്ഞു. മാണി സാറെന്നു കേട്ടാൽ പുള്ളിക്ക് ജീവനാ. ന്യൂയോർക്കിലും ദുബായിലുമിരിന്നു കേരളത്തിലെ വിപ്ലത്തെ കുറിച്ച് സ്വപ്നം കാണുന്ന സഖാക്കൾ ഏറെയാണ്. ഞാൻ നമ്മുടെ നേതാക്കളെ ഒക്കെ അടുത്ത് കാണുന്നത് തിരുവന്തപുരം ദുബായ് എമിറേറ്റ്സ് ഫ്ളൈറ്റിൽ ആണ്. മിക്കവാറും ബിസിനിസ്സ് കളാസ്സിൽ. ദോഷം പറയരുതല്ലോ നല്ല തങ്കപ്പെട്ട മനുഷ്യർ. പലപ്പോഴും നമ്മുടെ നേതാക്കളെ ഒന്ന് മാനം മര്യാദക്ക് കാണണമെങ്കിൽ ദുബാക്ക് പോകേണ്ട അവസ്ഥയാണ്. അവരെ കണ്ടില്ലെങ്കിൽ അവരുടെ മക്കളെ കണ്ടു കാര്യം സാധിക്കാം. അതിനു ഇത്ര കുഴപ്പമെന്താണെന്നെ? നമ്മൾ മലയാളികൾ കാക്ക തൊള്ളായിരം വര്ഷങ്ങക്കു മുന്നേ ആഗോളവൾക്കാരിക്കപ്പെട്ട മഹാന്മാരും മഹതികളും ആണ് എന്റെ സാറന്മാരേ. ഇപ്പോൾ കേരളത്തിലുള്ള കപ്പേം ചെനേം റബ്ബറും ഒക്കെ ആമസോണിൽ നിന്ന് ലിസ്ബൻ വഴി കപ്പലിറങ്ങിയതാണ്. പറങ്കി അണ്ടിയും പറങ്ങിപുണ്ണും കപ്പലും കൊച്ചീൽ കപ്പലിറങ്ങി. ചൈനക്കാർ കൊല്ലത്തു കപ്പലാടുപ്പിച്ചു കച്ചോടം ചെയ്തില്ലയിരുവെങ്കിൽ നമുക്ക് കൊഴുക്കട്ടയും, ഇടി അപ്പവും മുറുക്കും അച്ചപ്പവും പിന്നെ ചീന ചട്ടിയും ചീന ഭരണിയും ചീന വലയും ചിന്ന കടയുമുണ്ടാകില്ലയിരുന്നു. കൊല്ലത്തുള്ള പലർക്കും ഇപ്പോഴും ഒരു ചിന്ന ചൈനീസ് ലൂക്കുള്ളത് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? കേരളത്തിന്റെ തനതായെന്നു നമ്മൾ കരുതുന്ന നാലു കെട്ടും കെട്ടിട നിർമ്മാണ കലയും ചൈനയിൽ നിന്ന് ഇവിടെ കുടിയേറിയതാണ്. കഞ്ഞിയും പിഞ്ഞാണവും ചൈനയിൽ നിന്ന് നാം കടം കൊണ്ടതാണ്. അപ്പവും സ്‌റ്റുവും പൂ കേക്കും പോര്ടുഗീസുകാർ തന്നതാണ്. തെങ്ങു കൃഷി ഇവിടുണ്ടായത് ഡച്ചുകാർ വന്നിട്ടാണ്. റബ്ബർ മലേഷ്യയിൽ നിന്നും മുണ്ടക്കയത് കൊണ്ട് വന്നു സായിപ്പു കൃഷി ചെയ്തു തുടങ്ങിയതാണ്. ഇവിടെ പള്ളീം അമ്പലോം ഒക്കെ പല നാട്ടിൽ നിന്ന് വന്നതാണ്. ജനലും മേശയും കസേരയുമൊകെ നാം പോർത്തുഗീസ് ഭാഷയിൽ നിന്നും കടമെടുത്തതാണ്. കക്കൂസ് ഡച്ചു ഭാഷയിൽ നിന്നും. ബൂര്ഷ ജർമനിയിൽ നീന്നും. മാർക്സമ്മാവൻ ലണ്ടനിൽ നിന്നും. എന്തിന് അധികം പറയുന്നു നമ്മുടെ ജീൻ പൂൾ പോലും യമനിൽ നിന്നും ജോർഡാനിൽ നിന്നും ഈജിപ്തിൽ നിന്നും ലബാനിൽ നിന്നും ചൈനയിൽ നിന്നും യൂറോപ്പിൽ നിന്നുമൊക്കെ കച്ചോടം വഴി പല പരിപാടിയിൽ കൂടി ഇവിടെകൂടിയതാണ്. ഞാനീ എഴുതുന്ന മലയാള ഭാഷ രണ്ടായിരമാണ്ടുണ്ടായിരുന്നുവെന്നു പുളൂ അടിച്ചു നാം ശ്രേഷ്ടട്ട ഭാഷ പദവി ഒക്കെ സങ്കടിപ്പിച്ചെങ്കിലും ഗുണ്ടർട്ട് സായിപ്പും ബെയിലി സായിപ്പോമൊക്കെ ഇല്ലാരുന്നേൽ മലയാളം നമ്മളെഴുതുന്നതും പറയുന്നതും ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കില്ല. തിരുവന്തപുരത് മര്യാദകോരു പൊതു കെട്ടിടം ഉണ്ടങ്കിൽ അത് സായിപ്പ് പണിഞ്ഞതാണ്. ബാർട്ടൻ സായിപ്പിന്റെ മഹ്വതം അറിയണമെങ്കിൽ 1869 ഇൽ പണിത നമ്മുടെ സെക്രട്ടറിയേറ്റ് മന്ദിരവും ഇന്നാളിൽ പണി കഴിപ്പിച്ച നിയമ സഭാ മന്ദിരവും ഒന്ന് തൂക്കി നോക്ക്. കഴിഞ്ഞ പതേൻപത്കൊല്ലമായി നമ്മൾ സിലോണിലും സിംഗപ്പൂരിലും ബർമേലും ബോർണിയോയിലും എത്യോപ്പിയായിലും ടാൻസാനിയായിലും ജർമനിയിലും ജനീവയിലും പേർഷ്യയിലും പിന്നെ കൂട്ടത്തോടെ ഗൾഫ് നാടുകളിലും അമേരിക്ക കാനഡ യു കെ ആസ്‌ട്രേലിയ വഴി ലോകമെമ്പാടും പെറ്റു പെരുകി. ഇന്ത്യയിൽ ഏറ്റവും ആഗോളവൾക്കാരിക്കപ്പെട്ട സമൂഹം നമ്മളാണെന്നുളത്തിൽ തർക്കമില്ല. നമ്മൾ അടിമുടി ആഗോളവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട ആഗോളവളക്കരിക്കപ്പെട് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമൂഹമാണ്. ഒരു കോടി ലക്ഷം രൂപയാണ് വെളിയിൽ നിന്നും നമ്മുടെ ബാങ്കുകളിൽ വന്നു നിറയുന്നത്. കുമ്പനാട് ഒരു കിലോമീറ്ററിനുള്ളിൽ ഒരു ഇരുപതു ബാങ്കുകൾ കാണും. ഞാൻ പോകാത്ത രാജ്യങ്ങൾ കുറവാണ്. ഏതു ദുനിയാവിൽ ചെന്നാലും എനിക്ക് മുമ്പേ എത്തിയ ഒരു മലയാളി കാണും.ആമസോൺ കാടുകളും സംസ്കാരവും കാത്തു സൂക്ഷിക്കാൻ പണിപ്പെടിന്ന പാലക്കാരനായ എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ ഷാജി യെ പരിചയപ്പെട്ടത് ബ്രസീലിലെ ബെലേം നഗരത്തിലെ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി ഭക്ഷണ ശാലയിൽ വച്ചാണ്. നോർവേയുടെ ഏറ്റവും അങ്ങേയറ്റം നോർത് പൊളിനടുത്തെ പ്രശസ്ത ഡന്റിസ്റ് ഉതിമൂടുകരനായ എൻെറ കൂട്ടുകാരൻ സജിയാണ്. കിഗാലിയിലെ വലിയ റെസ്റ്റോറന്റിൽ ആഫ്രിക്കൻ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കിയത് കൊച്ചീക്കാരൻ സന്തോഷ്. ഏറ്റെന്സിലെ ചൈനീസ് റീസ്റ്ററന്റിൽ ഭക്ഷണം വിളമ്പിയത് കിളിമാനൂർക്കാരൻ റഷീദ്. ഇവിടെ ചെറു പ്പക്കാർ പഠിച്ചു പാസായാൽ ആദ്യം ചിന്തിക്കുന്നത് എവിടേലും പോയി രക്ഷ പെടണമെന്നാണ്. അങ്ങനെയാണ് ഞാൻ ചെങ്ങന്നൂരിൽ നിന്നും ജയന്തി ജനതയിൽ കയറി ആഗോള പൗരനായ ഒരു നാടോടി ആയതു. നമ്മുക്ക് കേന്ടക്കി ഫ്രെയിട് ചിക്കാനൊക്കെ ലുലുമാലിരുന്നു അടിച്ചുകൊണ്ടു വീണ്ടും ആഗോളവാക്കരണത്തിനെതിരെ ആത്മ രോക്ഷം കൊള്ളാം.

മലയാളിയുടെ പൊങ്ങച്ച ചാതുര്യo

ഇന്നത്തെ ചിന്താ വിഷയം മലയാളിയുടെ പൊങ്ങച്ച ചാതുര്യത്തെ കുറിച്ചാണ്. കഴിഞ്ഞ പത്തു പതിനഞ്ചു കൊല്ലമായി കേരളത്തിൽ കല്യാണത്തിന് മരണത്തിനും എന്തിന് പറയുന്നു തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് പോലും ഇവന്റ് മാനേജ്മെന്റ് എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു തരികിട ഏർപ്പാടുണ്ട്. വിദേശത്തു ഒക്കെ പോയോ റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് എന്ന പേരിൽ വസ്തു കച്ചോടം നടത്തിയോ സ്വർണ്ണ കടയോ ബ്ലേഡ് കമ്പനിയോ വട്ടി പലിശയോ കള്ളൂ കച്ചവടമോ മാർബിൾ കച്ചവടമോ ഒക്കെ , ഇതോന്നുമില്ലങ്കിൽ നല്ല കൈക്കൂലി കിട്ടുന്ന സർക്കാരുദ്യോഗമോ ഒക്കെയായി മലയാളിക്ക് പത്തു പുത്തനയി തുടങ്ങിയപ്പോൾ തുടങ്ങിയ പൂതിയാണ് ഇവന്റ് മാനേജ്മെന്റ്. ഇപ്പോൾ കല്യാണമെന്നത് ഒരു പൊങ്ങച്ച റിയാലിറ്റി ഷോ ആക്കിയിരിക്കുകയാണ്. അൽപ്പന് ഐശ്വര്യം വന്നാൽ ആർദ്ധരാത്രിക്കും കുടപിടിക്കും എന്ന പഴമൊഴി ഇവിടെ പാഴായി പോയിട്ടില്ല. കാച്ചിൽ കൃഷ്ണ പിള്ളമാർ നാട്ടിൽ സുലഭം. ഈ അടുത്ത് കൊല്ലത്തുകാരനൊരു പുത്തൻ മുതലാളി ഒരു കല്യാണ ഉത്സവും നടത്തി. നമ്മുടെരാഷ്ട്രീയ സിനിമാ സെലിബ്രിട്ടുകളെയോ ഒക്കെ വിളിച്ചു പട്ടും വളയുമൊക്കെ കൊടുത്തു പാട്ടും പാടി ശാപ്പാടും കൊടുത്തു ഫോട്ടോ ഒക്കെ എടുപ്പിച്ചു നമ്മളെ ഒക്കെ രോമാഞ്ചം കൊള്ളിച്ചു. മൊത്തത്തിൽ ഒരു സിനിമ സെറ്റപ്പ് പോലെയായിരുന്നു എന്നാണ് കേട്ട് കേൾവി. പിന്നെ നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളെല്ലാം ഇങ്ങനെ ഉള്ളടാതെല്ലാം മുന്നിൽ കാണും.ഒഴുകിയ കോടികളുടെ കഥ കേട്ട് നമ്മളെല്ലാം കുശുമ്പ് കുന്നായ്മയും പറഞ്ഞില്ലേൽ നമ്മളെന്ത് മലയാളികൾ!! അണ്ണാൻ കുഞ്ഞിനും തന്നാലായത് എന്ന പോലെ അവരവരുടെ വണ്ണത്തിനും പണത്തിനും അനുസരിച്ചു ഓരോ കക്ഷികളും ആവശ്യാനുസരം ഇവന്റ് മാനേജ്മെന്റ് കമ്പിനിക്കു കരാർ കൊടുക്കും. അപ്പൻ തട്ടി പോയന്ന് പറഞ്ഞാൽ പലരും നമ്മുടെ വിലക്കും നിലക്കുമൊത്ത ഒരു ഇവന്റ് മാനേജ്‌മന്റ് കമ്പിനയെ എപ്പിച്ചു കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം നടത്തണമെന്ന് നാട്ടിലുള്ള കൺസൾട്ടിംഗ് കാര്യസ്ഥരെ പറഞ്ഞേപ്പിക്കും. പിന്നെ ഡിസൈനർ ശവ പെട്ടിയായി, സങ്കടത്തോട് പാട്ടു പാടാൻ ഹെവൻലി വോയ്‌സായി, കൊച്ചുമക്കൾക്ക്കിടൻ കറുത്ത സൂട്ടും കോട്ടുമായി സെലിബ്രിറ്റി രാഷ്ട്രര്യക്കാരേം തിരുമേനിമാരേം വിളിക്കാനേർപ്പടക്കി നാട് നെടുകെ പരേതന്റെ നിത്യശാന്തിക്കയോ ഫ്ലെക്സആയി സ്റ്റാർ ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം പിന്നെ ജീവചരിത്രം ലൈവ് ഇന്റർനെറ്റ് ടെലികാസ്റ്റ് ഒക്കെ കൊണ്ട് അപ്പന്റെ മരണം ഒരു പൊങ്ങച്ച പൊങ്കാല ആക്കും. കല്യാണവും മരണവുമല്ല ജീവിതം പോലും പല മലയാളികൾക്കും ഇന്ന് ഒരു ഇവന്റ് മാനേജ്മെന്റ് റിയാലിറ്റി ഷോയാണ്. കല്യാണത്തിന് വിളിക്കുന്നത് നൂറും ആയിരവും ചിലവാക്കി അച്ചടിച്ച കാർഡുകളിൽ. കല്യാണത്തിന് ചെന്നാൽ ഒരു സിനിമ ഷൂട്ടിങ്ങിന് പോകുന്നത് പോലെ. കല്യാണത്തിലെ പ്രധാന പരിപാടി ഫോട്ടോ എടുപ്പാണ്. ശാപ്പാട് കഴിച്ചിലിലും ഫോട്ടോക്ക് പോസ് ചെയ്യാൻ മറക്കരുത്. എല്ലാം ഒരു പാക്കേജാണ്. ഓടി കാറിനു ഓടി കാറു ബെന്സിനു ബെൻസ് ഇപ്പോൾ ജ്വഗറിനാണ് പ്രിയം. ഇതൊക്കെ കഴിയും പോഴൊക്കേം ചെക്കന്റേം പെണ്ണിന്റേം കാറ്റ് പോകും. കുഴഞ്ഞു വിയർത്തു ആദ്യ രാത്രിയിൽ പെണ്ണിനും ചെക്കനും ഒന്ന് മിണ്ടാൻ പോലും ഉള്ള കെല്പില്ലായിരിക്കും. അതിനാണ് ഹണിമൂൺ പാക്കേജ് ഇവന്റുകാർ ശരി ആക്കുന്നത്. കാര്യം എല്ലാം ഭംഗിയായി പരിവസാനിപ്പിച്ചിട്ടു പലരും ആറു മാസത്തിനകം ഡൈവോഴ്സിന് കേസ് ഫയൽ ചെയ്യും. അത് മാനേജ് ചെയ്യാനും ഇവന്റ് കാർ കാണും. പല മലയാളികളും വീട് വക്കുന്നത് അവനു വേണ്ടിയല്ല. അവന്റെ പൊങ്ങച്ചം കാണിക്കാനാണ്. അവൻ വിലയുള്ള ഡിസൈനർ ക്ളോസെറ്റു വക്കുന്നത് അവനു അപ്പി ഇടാനല്ല, മറിച്ചു നമ്മളായിട്ടു എന്തിനാ കുറയുന്നെ എന്ന അപകര്ഷതയിൽ നിന്നാണ്. അവൻ വിലെയേറിയ കാറുകൾ വാങ്ങുന്നത് പലപ്പോഴും കുളിച്ചില്ലേലും കോണകം പുര പുറത്തു കിടക്കണമെനുള്ള മനസ്ഥിതി കൊണ്ടാണ്. ഇപ്പോൾ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് തന്നെ ഒരു ഇവന്റ് മാനേജ്‌മന്റ് തരികിടയാണ്. കേരളം വളരുകയാണ്. എല്ലാം ഇപ്പൊ ശരിയാക്കി തരാമെന്നു പരസ്യമെഴുതുകർ ഉറപ്പു തരും. എന്തായാലും സർക്കാരെന്ന ഏർപ്പാട് പോലും ഇപ്പൊ ഒരു ഇവന്റ് മാനേജ്മെന്റ് കമ്പിനിയാണ്. അടുത്ത കരാര് പണിക്കു കച്ചോടം കിട്ടുന്നതിന് വേണ്ടി വോട്ടു ചന്തയിൽ ചന്തമായി കാര്യങ്ങൾ പൂർവാധികം ഭംഗിയായി നടക്കുന്നുണ്ട്. ഇനി ഇപ്പോൾ നിങ്ങളെന്താ ഇത്ര സിനികായത് ജോണെന്നു മാത്രം ചോദിക്കരുത്. അത് താങ്ങാനുള്ള ശക്തി ഇല്ല സാറ്. നമ്മൾ മലയാളികൾ ആരാ മോന്മാർ.😊

തട്ടിക്കൂട്ട് സർവ്വേകൾ

മിക്കവാറും മീഡിയ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് സർവേകളും തട്ടിപ്പാണ് എന്നാണ് ഒരു ഇത്. സർവ്വേ സാമ്പിലും സർവ്വേ മാർഗവും എല്ലാം മിക്കപ്പോഴും തട്ടി കൂട്ട് എര്പാടാണെന്നു തോന്നും. ഇതിന് ഒരു കാരണം മാധ്യങ്ങളുടെയും പത്രക്കാരുടെയും വിശ്വാസ്യത കുറഞ്ഞു വരുന്നു എന്നതാണ്. മിക്ക മാധ്യമങ്ങളുടെയും മുതലാളിമാർ ശിങ്കിടി രാഷ്ട്രറിയവും ശിങ്കിടി മുതലാളിത്വവും കൂടി കെട്ടി തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വെള്ളം കലക്കി മീൻ പിടിക്കുന്ന വിദ്വാൻ മാരാണ്. ഏറ്റവും വലിയ തമാശ കണ്ടത് ബീഹാർ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ എൻ ഡി. ടി വി ചെയ്ത എക്സിറ്റ് പോൾ സർവ്വേ ആയിരുന്നു. ഇലക്ഷൻ സർവേയുടെ ഉസ്താദയ പ്രണയ് റോയിയും കൂട്ടരും പ്രവചിച്ചു ബിജെപി യും മഹാ സഖ്യവും കട്ട കട്ട ആണ്. ബിജെപിക്ക് സ്വല്പം മുൻതൂക്കം എന്നൊക്കെ. രാവിലെ മുതൽ എൻ.ഡി. ടി.വി പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിച്ചു ബിജെപി മുന്നിലേക്ക് പിടിച്ചു കയരുന്നു എന്ന്. ഏറ്റവും വലിയ തമാശ മഹാ സഖ്യം വ്യക്തമായ ലീഡ് നേടിയെപ്പോഴും എൻ ഡി ടി വി അവരുടെ സർവ്വേ ഫലം ശരി ആകുമെന്ന് തട്ടി വിട്ടു ഒടുവിൽ വല്ലാതെ ചമ്മി. ആയതിനാൽ തട്ടിക്കൂട്ട് സർവ്വേകൾ പലതും പറ്റിപ്പകാൻ പെയ്ഡ് വാർത്ത മാധ്യമങ്ങളുടെ കാലത്തു സാധ്യത ഏറെയാണ്. സ്വതന്ത്ര് മാധ്യമം എന്നൊന്ന് ഇന്നില്ല. മാധ്യമത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയം അതിന്റെ മുതലാളിയുടെ രാഷ്ട്രീയമാണ് മിക്കപ്പോഴും. എഡിറ്ററും അവരുടെ ശിങ്കിടികളും മുതലാളിയുടെ കുഴലൂത്തുകാരായില്ലങ്കിൽ പണി പാളും പിന്നെ പണി പോം. എന്ത് മീഡിയ?ആരുടെ മീഡിയ? ആർക്കു വേണ്ടി മീഡിയ? എന്തായാലും കച്ചോടം നടക്കട്ടെ.